Był 9 października 2010 roku, godziny popołudniowe dnia sobotniego. Na Zielone Wzgórze przyjechało 20 samochodów, a w nich niemal 60 osób. Słoneczko przygrzewało, a i atmosfera była dość ciepła. 🙂 Na stół postawiono jednorazowe naczynia i garnek (w zasadzie kociołek) grochówki, bigos, chleb biały i żytni na zakwasie (wyrób własny), masełko i palemka ze „skwarkami”.
Po spałaszowaniu obiadku wszyscy wyruszyli w plener do Radzewic. Znajomi udostępnili parking i po opuszczeniu automobilów nastąpił gremialny wypad, aby podziwiać nadwarciańskie pejzaże. Po dwugodzinnych przygodach (np. Zuzia skąpała się w błotku) powróciliśmy na Zielone Wzgórze. Ognisko było już rozpalone, a stół ze słodyczami i owocami (też słodkimi) syto zastawiony. Po słodkim posiłku usłyszeliśmy równie słodki śpiew na tle dwóch gitar, Madzi i Dawida. Po chwili całe zgromadzenie dołączyło do śpiewu, aby po kilku pieśniach i wypowiedzianych przez ochotników ulubionych tekstach biblijnych oraz modlitwie organizatora spotkania (P.P.), zakończyliśmy dzień sobotni.
Zanim ogłoszono „oficjalnie” zakończenie spotkania, zaśpiewano „Sto lat” i „Wiecznie” dla siedmiu jubilatów, oraz z okazji trzech rocznic ślubu z ostatnich dni. Spotkanie było, minęło… Kiedy następne?
Irenka z Zielonego Wzgórza
